تبليغاتX
محیط سازه کادوس (MSK)
زیباترین پل قوسی ایران روی دریاچه کارون ۴ احداث می شود

مديرعامل شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران، از ساخت زيباترين پل قوسي ايران بر روي رودخانه ارمند در انتهاي درياچه سد كارون چهار در چهارمحال و بختياري خبر داد.

به گزارش ايرنا ، دكتر " عباس علي آبادي " چهارشنبه شب در ديدار با استاندار چهارمحال و بختياري گفت : اين پل در محور جايگزين مسير شهركرد به ايذه خوزستان همانند پلهاي قوسي سد كارون سه است.

به گفته وي، مناقصه ساخت و احداث اين پل امسال به اجرا گذاشته مي‌شود و اين پل بيش از ‪ ۵۰۰‬ميليارد ريال براي چهارمحال وبختياري ارزش خواهد داشت.

علي آبادي يادآور شد : اين پل زيباترين پل روي سدهاي در دست ساخت در خاورميانه در كنار طبيعت بكر چهارمحال وبختياري از سوي شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران احداث خواهد شد.
به گفته وي،استان چهارمحال وبختياري نيز مي‌تواند براي جذب توريست در كنار اين پل هتلهاي اقامتي و مهمانسراها و مهمانپذيرها را داير كند.
مديرعامل شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران يادآور شد: سد كارون چهار يه عنوان مرتفع‌ترين سد در حال ساخت ايران با توليد يك هزار مگاوات هم‌اكنون از پيشرفت فيزيكي مطلوبي برخوردار است و تا سال ‪ ۸۸‬آب‌گيري و به بهره برداري خواهد رسيد.
به گفته وي، حجم عمليات بتن ريزي اين سد ‪ ۴۱۳‬هزار مترمكعب و حجم عمليات حفاري آن تاكنون ‪ ۵/۳‬ميليون متر مكعب اعلام شده است.
وي اظهار داشت : سد كارون چهار به ارتفاع ‪ ۲۳۰‬متر با هدف كنترل سيلاب ها استانهاي پايين دست و توليد يك هزار مگاوات برق آبي در ‪ ۱۶۰‬كيلومتري مركز چهارمحال و بختياري در دست احداث است.
علي آبادي اظهار داشت:پروژه كارون چهار هم‌اكنون بيش از ‪ ۱۰‬هزار ميليارد ريال ارزش دارد و انتظار مي‌رود با احداث جاده‌هاي جايگزين و پلها در كنار اين سد، جايگاه توريستي نيز در استان خواهد داشت.
استاندار چهارمحال وبختياري نيز گفت:احداث راه جايگزين در محور شهركرد به ايذه باعث خروج استان از بن بست در شهرستان اردل مي‌شود.
" رجيعلي صادقي " در گفت و گو با ايرنا اظهار داشت: پروژه كارون چهار باعث قطع جاده حياتي و ترانزيتي استان به خوزستان شده بود،كه شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران نيز موافقت كرد بر روي درياچه‌ پل بزرگي احداث كند.
به گفته وي، اين پل استان را در محور شهركرد به ايذه كه امسال كار آن از سوي شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران آغاز مي‌شود، به " دهذر" متصل مي‌كند و عمليات ساخت آن امسال آغاز مي‌شود.
صادقي يادآورشد: همچنين مقرر شد جاده‌اي ارتباط موقت از دورن كارگاه سد كارون چهار براي رفاه مردم نيز بازگشايي شود.
به گفته وي، جاده منج بيدله لردگان نيز كه از پيشتر از سوي وزارت راه و ترابري عملياتي شده، از سوي شركت توسعه منابع آب نيرو نيز با احداث پل و تونل گشايش يابد.
منبع:بنا نیوز
+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در جمعه بیست و پنجم خرداد 1386 و ساعت 8:20 |

مشخصات فنی سد قوسی کارون 3

طراحی و ساخت پل های قوسی سد  کارون 3

مقدمه

پل‌هاي قوسي بزر گر اه جايگزين طرح كارون 3 يكي ديگر از پروژه‌هاي عظيم مي‌باشد كه طراحي، محاسبات، ساخت و نصب آن توسط شركت ماشين‌سازي اراك انجام شده است و مي‌تواند از جنبه‌هاي مختلف مشروحه ذيل به‌عنوان يكي از فعاليت‌هاي انجام شده در جهت توسعه تكنولوژي و تحقيقات در سال‌هاي‌1380 تا 1383‌شركت قرار گيرد:

 اعتماد به نفس و جسارت مهندسي  شركت در پذيرش طراحي، ساخت و نصب پروژه.

 ثبت ركورد جديد براي كشور در صنعت پل‌سازي با طرح و ساخت و نصب پلي با دهانه قوس‌264 متر.بزرگترين دهانه‌هاي پل طراحي شده در ايران توسط واحد مهندسي شركت قبل از اين پروژه پل‌هاي قوسي جهان‌آراء خرمشهر و يادگار امام آبادان بر روي رود كارون با دهانه 144 متر مي‌باشند.

 اهميت روش نصب پروژه به لحاظ توپوگرافي محل اجراي پل.

 محدوديت زماني و فشردگي آن در بخش‌هاي طراحي، ساخت و نصب.

 استفاده از تخصص نيروهاي داخلي و امكانات موجود در تمامي فعاليت‌هاي پروژه.

 صرفه‌جويي ارزي حدود (هشتصد هزار) دلار در طراحي كه با صرفه‌جويي‌هاي ارزي در عمليات ساخت و نصب اين مبلغ تا  (پنج ميليون‌) دلار قابل پيش‌بيني مي‌باشد.

با توجه به حسن نيت مديران ارشد شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران ايران نسبت به استفاده از توانمندي‌هاي داخلي دراحداث اين پل و به‌دليل تجارب ارزنده شركت در طراحي، ساخت و نصب پل‌هاي بزرگ، مطالعه اوليه و تهيه پيش‌طرح از زمستان سال 1379‌در دستور كار اين‌شركت قرار گرفت و با تهيه چندين گزينه مختلف و بررسي‌هاي فني هر يك از طرح‌ها، طرح نهايي پل اول تأييد گرديد.

اين پل در بالا دست سد كارون3 و به‌منظور برقراري و حفظ و ارتباط جاده خوزستان- شهركرد پس از آبگيري درياچه سد و بر روي دره‌اي به عمق حدود 250‌متر احداث گرديده است. كارفرماي اين پروژه مجري طرح كارون‌3‌و مشاركت شركت‌هاي رهآور- هگزا به‌عنوان مشاورين كارفرما مي‌باشند. در بخش نصب علا‌وه بر مشاركت مهندسين مشاور ايراني ذكر شده، شركت واگنربيرو از كشور اتريش نيز مشاور اين پروژه مي‌باشد كه متأسفانه همكاري اين شركت در مراحل حساس و كليدي پاياني پروژه شايسته نبود و شركت ماشين‌سازي‌اراك با اتكا به نيروي كاري و متخصص خود و با سعي و تلاش شبانه روزي عمليات نصب را با موفقيت و بدون حضور ناظر خارجي پروژه به پايان برد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386 و ساعت 9:5 |

سد های لاستیکی

  تكنولوژي نسبتاً جديدي كه براي مهار آبهاي سطحي به كار گرفته شده است تكنولوژي ساخت سدهاي لاستيكي مي باشد . قبل از اين نوع سدها براي مهار و هدايت آب به سوي زمينهاي وسيع و آبروها ، از دريچه هاي فولادي و تخته هاي چوبي استفاده مي شد كه در جلوي دريچه ها قرار مي گرفت تا آب با فشار بيشتري جريان داشته باشد . در اين كار نيز به نيروي انساني نياز بود و اگر در باز كردن اين دريچه ها تأخيري روي مي داد سيل ايجاد مي شد و دريچه را با خود مي برد . ايدة استفاده از سدهاي لاستيكي اولين بار در سال 1950 توسط «ايمبرسون» مطرح شد . در سال 1965 اولين سد لاستيكي بادي در ژاپن براي ذخيره سازي آب به بهره برداري رسيد . هم اكنون در حدود 100 سد لاستيكي در آمريكاي شمالي ، بيش از 1000 سد لاستيكي در ژاپن و خاور دور ، و در مجموع 2600 سد در نقاط مختلف جهان به طور موفقيت آميز در دست بهره برداري ميباشند. كاربرد ها و مزاياي سدهاي لاستيكي :كنترل سيلابها و تنظيم جريان رودخانه : اين كار نوسط دستگاههاي الكترونيكي در اتاق كنترل و به طور خودكار انجام مي گيرد . پايي آمدن رقوم سطح آب از يك سطح مشخص به معناي پايان سيلاب است ، كه در اين صورت دستگاه الكترونيكي كنترل ، دستور افراشتن سد را اعلام مي دارد كه با اين اعلام كمپر۲:كنترل رسوب رودخانه : از آن جا كه سكوي بتني محل استقرار سد لاستيكي ، در كف رودخانه و هم تراز با بستر آن كار گذاشته مي شود ، در هنگام خواباندن سد ، شرايط رودخانه مانند شرايط قبل از احداث سد لاستيكي است . اين ويژگي باعث مي شود كه پشت سدهاي لاستيكي را رسوب پر نكند ، زيرا در هنگام وقوع سيل كه بيشترين بار رسوب گذاري رودخانه است ، سد به صورت اتوماتيك به حالت خوابيده در مي آيد و رودخانه شرايط طبيعي پيدا مي كند . سور هوا به موارد استفاده از سدهاي لاستيكي : 1. كنترل سد و حفاظت ساحلي در برابر فرسايش . 2. نصب بر روي بندها و سدها به منظور افزايش ارتفاع آنها و كمك به توليد برق . 3. كاهش آلودگي آب . 4. افزايش ظرفيت ذخيرة سدها . 5. مسائل تفريحي از قبيل شنا ، قايق راني ، ... 6. جلوگيري از نفوذ آب شور دريا به هنگام مد به ساحل . 7. ... كار افتاده مزاياي اقتصادي سدهاي لاستيكي نسبت به موارد جايگزين از جمله مزاياي اقتصادي اين سد ها نسبت به موارد جايگزين شده عبارتند از : 1. سدهاي لاستيكي به فونداسيون پيچيده اي نياز ندارند . 2. اين سد ها مي توانند تا دهانه اي به طول 100 متر اجرا شوند . 3. اين سدها به حداقل حفاظت و نگهداري نياز دارند . قسمت عمدة تعميرات مربوط به سيستمهاي مكانيكي سد مي باشد . تعمير و نگهداري بدنة سد نيز شباهت بسياري به تعمير لاستيك اتومبيل دارد و در صورت سوراخ شدن بدنة سد آن را مانند لاستيك اتومبيل پنچر گيري مي كنند . 4. انعطاف پذيري سد در مقابل زلزله . 5. نصب و ساختن بساجراي سدهاي لاستيكي : سدهاي لاستيكي از يك تيوپ هوا كه به يك بستر متصل مي شود تشكيل شده است ، انواع قديم سدهاي لاستيكي FABRI DAM ناميده مي شد كه به در آنها مخلوط آب و هوا براي متورم كردن تيوپ استفاده مي شد ، در حال حاضر از سدهايي به نام INFLATABLE DAM استفاده مي گردد يعني سدهايي كه قابل باد شدن مي باشند . ساختمان سدهاي لاستيكي را مي توان متشكل از سه بخش دانست :

 1. بدنه سد

  2. بستر سد و تجهيزات مهار

3. سيستم كنترل و بهره برداري

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در جمعه هفتم اردیبهشت 1386 و ساعت 15:8 |

پل جهانی هادسون

ايتان کافمن که در سال 2002 يکي از طراحان پل رودخانه هادسون در نزديکي مرکز تجارت جهاني بوده، به تازگي  يک پل ديگر را در همان منطقه طراحي کرده که در نوع خود جالب توجه مي باشد
Hudson World Bridge
به گزارش بنا، اين پل که با همکاري مهندسين Ove Arup طراحي شده است در حدود 5/1 کیلومتر طول و200 فوت عرض دارد. در قسمت فوقانی آن یک کپسول معلق پیش بینی شده که در آن حدود 9 هزار مترمربع فضای جلسات و نمایشگاهی احداث می شود. در انتهای آن هتل و رمپ های اضطراری تعبیه شده است. عبور خودرو در این پل ممنوع خواهد بود اما برای عابرین، پله های برقی و خودروهای کابلی پیش بینی شده است.

منبع:بنا نیوز

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386 و ساعت 9:3 |
پل کابلی شوشتر

پل بزرگ كابلي و تركه‌اي شهيد بهرامي شوشتر به طول ‪ ۶۷۴‬متر و عرض ‪ ۱۴‬متر و كنار گذر شوشتر روز دوشنبه ‪ ۱۱‬ارديبهشت ماه جاري با حضور وزير راه و ترابري و مقامات استان خوزستان به بهره‌برداري مي‌رسد.

به گزارش ايرنا، اين پل بزرگ براي نخستين بار به همت متخصصان و مهندسان كشور احداث شده و عاملي كه اين پروژه را از ساير پروژه‌هاي مشابه متمايز مي‌سازد احداث پل تركه‌اي به طول ‪ ۳۲۴‬متر در بخش مياني پل بزرگ شهيد بهرامي است كه براي اولين بار در تاريخ راهسازي كشور تجربه شده است.

پيش‌بيني مي‌شود با بهره‌برداري از اين پل بزرگ در استان خوزستان بر روي رودخانه كارون به طول ‪ ۶۷۴‬متر در آينده نزديك، استفاده از اين نوع سازه در طراحي پلهاي بزرگ در شبكه راههاي اصلي كشور مورد استفاده قرار گيرد.

پل بزرگ بهرامي پس از عبور از جاده شوشتر - ذزفول و گذر از روي رودخانه كارون به طرف اهواز و نيز مسجد سليمان ادامه مي‌يابد.

به منظور قدرداني از خدمات شهيد"مهندس محمدجعفر بهرامي" معاونت وزارت راه و ترابري كه با حمايت‌هاي خود اجراي نخستين پل تركه‌اي ايران را در شبكه راههاي كشور ميسر ساختند، اين پل به نام اين شهيد بزرگوار نامگذاري شده است.

شركت ساخت و توسعه زيربناهاي حمل و نقل وزارت راه و ترابري در تمام مراحل ساخت اين پل كابلي، نظارت كامل داشته تا اين پل در زمان تعيين شده به بهره‌برداري برسد.

همزمان با افتتاح اين پل، پروژه كنارگذر شوشتر به طول ‪ ۹‬كيلومتر و ‪۷۰۰‬ متر راه اصلي و سه كيلومتر رمپ و لوپ يكي از پروژه‌هاي بزرگ راهسازي كشور محسوب مي‌شود .

در اين محور حدود ‪ ۱۴‬هزار متر مربع ابنيه فني متنوع از جمله پل ‪ ۲۰‬متري داريون، پل بزرگ شهيد بهرامي، پنج دستگاه تقاطع غير هم‌سطح و دو دستگاه تقاطع هم‌سطح ساخته شده است.

هزينه نهايي ريالي ساخت پل شهيد بهرامي ‪ ۴۴‬ميليارد ريال بوده و يك ميليون و ‪ ۵۰۰‬هزار دلار نيز هزينه ارزي داشته است ضمن آنكه هزينه ريالي بخش مياني (تركه‌اي) آن براي هرمتر مربع ‪ ۵/۶‬ميليون ريال و هزينه ارزبري آن معادل ‪ ۳۳۰‬دلار بوده است.

مجموع هزينه‌هاي ريالي پروژه احداث كنار گذرشوشتر و پل بزرگ شهيد بهرامي معادل ‪ ۸۵‬ميليارد ريال بوده كه حدود يك ميليون و ‪ ۵۰۰‬هزار دلار نيز هزينه ارزي داشته است.

منبع:وبلاگ تخصصی دانشجویان مهندسی  عمران

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در پنجشنبه سی ام فروردین 1386 و ساعت 7:53 |

پل ارتباطی بين سوئد و دانمارک

تصاویر زیر مربوط به پل ارتباطی بین سوئد و دانمارک است .
دقت کنید! این پل تا وسط دریا کشیده شده است و در آنجا با یک تونل به زیر دریا منتقل می شود و ماشینها در کشور دیگر در انتها سر در می آورند.
یعنی تنها پلی که کشتی ها میتوانند از روی آن عبور کنند.

               

                                                  

 

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در پنجشنبه سی ام فروردین 1386 و ساعت 7:31 |

فناوری اجرای سدهای خاکی

مقدمه :

پس از انتخاب پيمانكار و دريافت اطلاعات كاملي از پروژه اولين گام، تحويل زمين با حضور نمايندگان كارفرما ، نظارت مقيم و پيمانكار مي باشد كه بين آنها صورتجلسه مي‌شود . پس از آن پيمانكار برنامه زمانبندي خود را با توجه به شرايط پروژه وامكانات خود به دستگاه نظارت ارائه مي دهد .

در قدم اول پيمانكار بايد به بررسي وشروع عمليات اجرايي راههاي دسترسي اقدام نمايد. روش كار به اين طريق است كه نقشه‌هاي جزئيات را پيمانكار براساس نقشه‌هاي اصلي مشاور و برداشتهاي نقشه‌برداري تهيه و به دستگاه نظارت جهت تاييد ارسال مي شود. احداث راههاي دسترسي بايد به نحوي باشد كه محل جاده‌ها در طول اجراي كل پروژه تغيير نكند چون دوباره كاري است و هزينه اضافي را موجب مي شود حتي الامكان بهتر است جاده‌ها يكطرفه باشند تا به اين وسيله تصادفات كمتر شود.

بولدزر لودر گریدر غلطک و اسکریپرمعمول ترين ماشين آلات راهسازي هستند كه بكارگيري مي شوند. با توجه به شرايط پروژه ، توپوگرافي و جنس زمين در صورت نياز بايد از ماشين آلات ديگري مانند بيل مكانيكي ، Jack hammer يا پيكور ، دريل واگن وغيره استفاده كرد .

در طول اجراي پروژه اگر پيمانكار هنگام اجرا به مواردي برخورد نمايد كه در نقشه‌ها ديده نشده باشد، موارد را به اطلاع دستگاه نظارت مقيم رسانده و درخصوص نحوه اجراي هماهنگي لازم صورت مي‌گيرد و با نظارت صورتجلسه مي‌شود .

نحوه پرداخت هزينه پروژه به اين صورت است كه پيمانكار صورت وضعيت ماهانه را تنظيم وبه دستگاه نظارت تحويل مي دهد و دستگاه نظارت پس از بررسي اعلام نظر مي نمايد. پيمانكار نيز نظرات خود را به همراه مدارك مستند مانند صورتجلسات، برداشتهاي نقشه‌برداري وغيره ارائه نموده نتيجه به كارفرماي طرح ارائه مي شود .

تجهيز كارگاه :

در پروژه‌هاي بزرگ تجهيز كارگاه، خود پروژه‌اي محسوب مي شود. در مرحله تجهيز كارگاه از اولين كارها احداث كانكس‌هاي موقت است. احداث اتاقك نگهباني وفنس كشي دور محوطه پيمانكار نيز در ابتدا انجام مي شود .

فضاهاي كه در مرحله تجهيز كارگاه براساس نقشه‌هاي مشاور بايد احداث گردند طبق روال ابتدا ريز شده و در نقشه‌هاي جزئيات به تاييد نظارت مي رسد و سپس اجراي آنها شروع مي‌شود . فضاهاي معمول تجهيز كارگاه در يك پروژه سدسازي عبارتند از :

- كانكس‌هاي اداري شامل دفاتر رياست كارگاه، رياست دستگاه نظارت، دفتر فني نظارت، دفتر فني پيمانكار ، اتاق جلسات، سالن اجتماعات، نمازخانه ، سرويسهاي بهداشتي ، دفاتر امور اداري ، امور مالي ، امور پشتيباني، دبيرخانه ، مخابرات و ...

- كانكس‌هاي كمپ مسكوني شامل خوابگاه مديران ومهندسان ، خوابگاه كارمندي و كارگري ، انبار كمپ ، آشپزخانه و كلوپ (سالن تلويزيون)

- كانكس‌هاي ساختمانها و تاسيسات اجرايي شامل : رختكن و اتاق استراحت مهندسين وكارگران ـ انبارها ـ آزمايشگاه ـ تعميرگاه ماشين آلات ـ كارواش ـ بچينگ وتاسيسات وابسته مانند كولينگ و يخ‌سازها ـ كانكس‌هاي واحد برق ، تراشكاري، كارگاه چوب، كارگاه فلز ، سوله آرماتوربندي، انبار ناريه واتاق پرسنل آتشباري، پمپ بنزين، اتاقهاي پرسنل ماسه شويي و سنگ شكن وپست برق، باسكول ، سيلوي سيمان و انبار آن، كمپرسورخانه، سايبان ديزل ژنراتور، منبع آب ، منبع سوخت، ساختمان بهداري، ايمني وآتش نشاني، تيرهاي چراغ برق، سپتيك‌ها وغيره .

محل هر يك از آيتمهاي فوق كه در پلان جانمايي كارگاه مشخص مي شوند بايد به نحوي باشند كه در مسير جاده يا محل احداث سازه‌هاي وابسته قرار نگيرند .

عمليات اجرايي سد:

با توجه به اسناد ارزيابي آيتمهاي اجرايي یک سد عبارتند از : حفاري پي و تكيه گاه سد وتحكيمات ، احداث ديوار آب بند و پرده آب بند، حفاري سرريز و آبگير ، خاكريزي بدنه سد ونصب ابزار دقيق، بتن ريزي سرريز و آبگير كه در ذيل روش اجراي آنها خواهد آمد .

حفاري پي سد وتكيه‌گاههاي جناحين :

كلا" عمليات خاكي مانند خاكبردراي وحفاري وابستگي زيادي به ماشين آلات دارد. بلدوزر ، لودر ، كمپرسي، بيل مكانيكي، بيل شاول، داپتراك، دريل واگن ، جك هَمِر، از انواع ماشين آلات كاربردي در عمليات خاكي هستند .

يكي از مسائلي كه در اجراي پروژه‌ها باحجم خاكبرداري زياد مطرح است تعيين محل دپوي خاكهاي حاصل از حفاري وخاكبرداري است كه بايد قبل از شروع عمليات با هماهنگي دستگاه نظارت، محل دپو مشخص گردد .

الف ـ‌ خاكبرداري پي :

حفاري وخاكبرداري پي تا جايي ادامه پيدا مي كند كه به لايه نفوذ ناپذير مانند سنگ برسيم. با توجه به اينكه در پروژه‌هاي سدسازي معمولا" سطح آبهاي زيرزميني بالا مي‌باشد اگر در حين خاكبرداري به آب رسيديم با تعريف ايستگاههاي پمپاژ و اجراي زهكش‌ها و سپس لجن برداري توسط بيل مكانيكي يا بلدوزر با تلاقي عمليات حفاري را ادامه مي دهيم. اگر در كار لجن برداري با مشكل مواجه شديم مي توان اندكي خاك خشك به لجن اضافه كرد و سپس آنرا با لجن ميكس كرد و بعد اقدام به بارگيري وحمل نمود .

در حفاري پي سنگهاي سست بايد برداشته شود كه بسته به حجم سنگ مي توان از جك همر يا دريل واگن و انفجار نسبت به برداشتن سنگ اقدام كرد .

ب ـ حفاري تكيه‌گاه :

خاكبرداري وحفاري تكيه‌گاه نيز معمولا" تا رسيدن به جنس مناسب مصالح ادامه پيدا مي‌كند. در احداث سدها خاكبرداري تكيه‌گاه با شيب مناسب ومطابق طرح از مسائل مهم به شمار مي رود .

در زمينهاي خاكي عمليات خاكبرداري با بلدوزر و با هدايت مباشر عمليات خاكي براساس سرشيبهاي پياده شده توسط نقشه‌بردار انجام مي‌شود تا شيب مناسب در خاكبرداري حاصل آيد .

در زمينهاي خاكي با حجم سنگي پايين وحفاري با جك همر بايد همر دستگاه در زاويه مناسب قرار داشته باشد و در زمينهاي سنگي كه حجم سنگ بالا است و نياز به انفجار دارد چالهاي حفر شده توسط دريل واگنها بايد زاويه مطلوب را داشته باشد .

در خاكبرداري همواره بايد توجه داشته باشم كه مسيرهاي دسترسي را قطع نكنيم. همچنين بايد مراقب بود تا با كسر حفاري مواجه نشويم چرا ممكن است بعدا" اصلاح كم حفاري‌ها به دليل عدم وجود دسترسي غيرممكن گردد و عمليات اجرا نظم خود را از دست بدهد .

در جاهايي كه حفاري وخاكبرداري بيشتر به علت محدوديتهاي توپوگرافي مقدور نباشد يا هزينه بيشتري را موجب شود يا به هر دليل ديگري نخواهيم حفاري ادامه پيدا كند با توجه به جنس ونوع مصالح ترانشه بايد آنرا تحكيم كرد. تحكيمات با توجه به نوع پروژه، جنس مصالح و زمين، موقعيت سنگها و واريزه‌ها انواع مختلفي دارد :

استفاده از بتن پاشي در يك يا دو لايه يا بيشتر ، بستن مش در لايه‌هاي شاتكريت (بتن پاشي) توسط سيم انتظار استفاده از راك بولتها وانكرها و تزريق تحكيمي دوغاب سيمان (در صورت نياز جهت مهار قطعات سنگي ترانشه) استفاده از ديوار حائل بتني يا سنگي وغيره .

در پروژه‌هاي سدسازي براي اينكه جلوي آبهاي نشتي از زير بدنه سد را بگيرند بايد پي سد را در برابر آب درحد قابل قبول نفوذ ناپذير نمايند. اين كار معمولا" بوسيله تزريق دوغاب سيمان به لايه‌هاي زير پي سد در زيرهسته رسي انجام مي شد كه به احداث پرده آب بند يا پرده تزريق معروف مي باشد.

در سد خاكي با هسته رسي و ديوار آب بندي، اگر منظور احداث ديوار آب ‌بند به منظور آب بندي پي سد باشد مي توان از مطلب زير استفاده كرد .


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 و ساعت 6:54 |

همایش ملی سد وسازه های هیدرولیکی

 همايش ملي سد و سازه هاي هيدروليكي، آبان ماه سال جاري در دانشگاه آزاد كرج برگزار مي‌شود.آخرين مهلت ارسال چكيده مقالات، 30 ارديبهشت 86 مي‌باشد

همایش ملي سد و سازه‌هاي هيدروليكي با توجه به اهميت اين سازه‌ها در كشور با محورهاي روش‌هاي اجرايي پيشرفته و تجربه‌هاي نوين ملي، بررسي روش‌هاي مختلف آناليز و طراحي سدها، مدل‌هاي بهره‌برداري بهينه از مخازن سدها، كاربرد مدل‌هاي فيزيكي و آزمايشگاهي در مهندسي سد وسازه‌هاي هيدروليكي، پايش و بازرسي در سدهاي بتني و خاكي، ارزيابي فني و مقاوم سازي سدهاي موجود، زمين شناسي مهندس و تكتونيك سد و سازه‌هاي هيدروليكي، اثرات زيست محيطي طرح‌هاي سدسازي و ارزيابي اقتصادي و اجتماعي در مطالعات سدسازي آبان ماه سال جاري به همت بسيج دانشجويي دانشكده فني دانشگاه آزاد كرج در اين دانشگاه برگزار مي‌شود.

منبع:پایگاه خبری مسکن و ساختمان

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 و ساعت 6:45 |

Dangerous dams


Removal or retrofitting improves public safety at low-head dams.

Arriving for a day of fishing on the White River in Morgan County, Ind., Kenneth Yant saw an 11-year-old boy trapped in the current below the low-head dam. In an attempt to rescue the young boy, Yant jumped into the river—a heroic deed with a deadly ending. Yant, whose body was recovered from the river two hours later, was a victim of what the boating and water safety community call "drowning machines."

These drowning machines are low-head dams that can, under certain flow conditions, create dangerous flow patterns on the downstream side of the dam. Despite educational efforts by many dam safety and recreational boating organizations, these low-head dams continue to be the site of numerous drowning deaths every year. Although no nationwide statistics are available, anecdotal evidence suggests the number of fatalities at low-head dams is not insignificant. For example, at least 18 people died at the Glen Palmer Dam on the Fox River in Yorkville, Ill., during the last 25 years.

Many deaths occur as water enthusiasts seek the recreational opportunities created by low-head dams, unaware of the danger associated with these seemingly placid structures. Dam safety organizations, such as the Association of State Dam Safety Officials, are well aware of these dangers. However, the same can not be said for the general civil engineering community. Properly designing new low-head dams and retrofitting existing structures can eliminate the risks to the public and liability to the dam owners.

Unfortunately, removing or retrofitting low-head dams to eliminate the dangerous flow patterns is often a low priority for many states. Many older low-head dams no longer serve their original purpose, and ownership of the dams is lost to history. However, some states are starting to manage proactively the hazards created by these structures. The Illinois Department of Natural Resources (IDNR) recently funded a safety assessment of the states low-head dams. In addition, several states have developed inventories of low-head dams and, in some cases, begun to remove or retrofit them.

Defining the problem

Many low-head dams are classified as run-of-the-river dams with a hydraulic height (change in elevation from head water to tail water) of less than 10 feet. The Pennsylvania Run-of-the-River Dam Act defines a run-of-river dam as a structure "constructed across the width of a river or stream to impound water where at normal flow levels the storage is completely within the banks and all flow passes directly over the entire dam structure within the banks, excluding abutments, to a natural channel downstream."

Although the American Association of State Highway and Transportation Officials (AASHTO) defines a low-head dam as having a hydraulic height of less than 25 feet, the structures discussed in this article are significantly smaller and would be classified by AASHTO as run-of-river dams. It is their low hydraulic height that misleads many to dismiss the dangers associated with the seemingly placid structures.

Although located throughout the country, most states lack data on the number and location of low-head dams within their boundaries. While Pennsylvania has documented approximately 250 low-head dams that meet its legal definition of a run-of-the-river low-head dam, officials estimate that more than 2,000 dams in the state could exhibit hazardous flow patterns. The U.S. Army Corps of Engineers (USACE) notes similar numbers in Ohio, with 1,700 dams, the majority being low-head dams. Private or unknown ownership of many of the dams and the lack of regulations governing these structures makes compiling an inventory difficult.

Low-head dams serve many purposes. In the 19th century, many mill dams were constructed to harness the small amount of hydraulic head needed to turn a water wheel. The water wheel supplied the necessary power to grind corn and other grains. However, there are modern applications too. Low-head dams are used as river diversions for open-channel irrigation and power plant cooling water. These small dams are constructed to obtain the small amount of head and storage necessary to divert water from the stream to the "customers." Some low-head dams are built for recreational purposes, resulting in a small reservoir, while others are built for water quality purposes, aerating the water to enhance water quality. Low-head dams are often incorporated as hydraulic control structures in stream drainage and flood control channels.

Dangerous flow patterns

Most civil engineers are unaware that low-head dams can present a danger to the general public. A review of the civil engineering literature on the topic finds very little written about the safety concerns of low-head dams. Conversely, canoeing and kayaking literature is replete with articles about the hazards of these small hydraulic structures. Fortunately, the dangers are easily evidenced to civil engineers once the flow patterns are examined in light of some fundamental hydraulic principles.

Figure 1 depicts the most dangerous flow pattern that can arise at a low-head dam. (This case is known as a drowned hydraulic jump and will be described in more detail later.) The dam represents an obstruction to flow, causing the water to rise upstream and flow over the dam, which then acts like a weir. Air is entrained in the water once it impacts the downstream water surface. The direction of the current is downward and downstream, and the flow generally continues to the bottom of the relatively shallow downstream pool. The bottom of the downstream pool deflects the current, and the water rises to the surface a short distance downstream accompanied by the entrained air. A scour hole often results from the current impacting the stream bottom, creating a curvature that enhances this flow pattern. Once the water and air mixture surfaces, it produces what canoeists refer to as a "boil," since it simulates water vapor escaping from a boiling pot of water. The water surface rise at the boil combines with the water depression at the point of overflow impact to produce a hydraulic gradient, and thus flow, toward the low-head dam. This backflow is what canoeists refer to as the "hydraulic," or within the technical literature as a "roller."

There are at least three dangers associated with the hydraulic conditions described above when a person is ensnared in the water downstream of a low-head dam. The first danger is the overflowing water, which generally produces a large dunking force on the person. The second danger is from entrained air, which inhibits the dunked person from resurfacing. Not only is buoyancy reduced, but swimming thrust also loses much of its effectiveness. Finally, when the person does manage to surface, the hydraulic pushes the person into the overflowing water to begin the process again. This results in a perpetual dunking machine that wears out even a strong swimmer in a short span of time.

Floating debris and water temperature represent additional non-hydraulic dangers associated with being trapped in the hydraulic. Floating debris represents a danger if it passes over the dam at the wrong time because it can strike a swimmer, producing blunt force trauma. Once debris passes over the dam, it too can become trapped in the hydraulic and represents an obstacle to a person trying to escape. If the water temperature is low enough, hypothermia can reduce a persons strength and even cause death if trapped in the hydraulic long enough.

Engineering analysis

Two of the most instructive articles in the literature describing the dangers of low-head dams were written by Hans J. Leutheusser. In the first paper, "Dam safety, yes. But what about safety at dams?," published in 1988, Leutheusser describes various states of flow downstream of low-head dams as a function of tail water depth. Of the four conditions described (swept out jump, optimum jump, drowned jump, and surface nappe), the drowned jump (Figure 2) is the most dangerous and produces the hydraulic described previously. In a subsequent paper in 1991 in the Journal of Hydraulic Engineering, "Drownproofing of low overflow structures," Leutheusser and Warren M. Birk use dimensional analysis and similitude to produce a graph of hydraulic velocities based on weir head and tail water depth as a function of weir height.

The dangers described when the drowned jump condition exists are very real. Using basic hydraulic principles—energy and momentum conservation—along with Leutheussers paper to estimate hydraulic conditions in a drowning study, a dunking force in excess of 200 pounds can be calculated. The entrained air was estimated to be as much as 30 percent, reducing the buoyant force by the same percentage. The reverse current in the hydraulic was calculated to be nearly 4 feet per second. Good swimmers can attain velocities of 6 feet per second, but only for short distances when they are not tired.

Retrofit/removal efforts

Since the danger of low-head dams is apparent, civil engineers should act ethically and responsibly to remove the danger when it exists. One appropriate way to remove the danger is to remove the structure. In some cases, remnants of old mill dams or diversions have long since served their purpose. If there is no longer a function to be fulfilled, removal of an old low-head dam may be an appropriate corrective measure. Often, dam removal can have beneficial impacts on stream ecology.

Retrofit efforts short of removal may be appropriate in situations where the economics of removal is prohibitive or the low-head dam in question still has a purpose. A reliable way of addressing the safety concern is to alter the tail water conditions to eliminate the hydraulic. This can be accomplished by adding riprap to the downstream pool or creating a stepped spillway on the back side of the low-head dam. However, a stepped spillway, usually made of reinforced concrete, may be expensive. Riprap is likely to be cheaper, but it needs to be of sufficient size to avoid washing out during flood flows.

The dangerous hydraulic created at the Midtown Dam on the Red River in Fargo, N.D., was eliminated by creating rock rapids at the downstream face of the dam. Although at least 19 people had drowned at the dam since its construction in 1960, the city needed to maintain a water intake in the pool above the dam. Therefore, complete removal was not an option. To create the rapids, 3,370 tons of crushed rocks to 5-foot boulders were strategically placed in the river. The retrofit was completed in 1999 at a cost of approximately $230,000.

Another retrofit option is creating a notched weir in the low-head dam. In lieu of allowing the water to overflow the dam along its entire length, flow should be through a controlled opening near the middle of the dam. This creates safe areas to swim to on either side of the overflow. In addition, recirculating horizontal currents are likely to be created that tend to push a person toward the shore and out of danger. This type of remediation requires increasing the height of a section of the existing dam or notching of a center section, which may require spending significant funds.

Removing a low-head dam, in addition to eliminating a public safety hazard, can impact a rivers ecology. Although positive impacts are frequently touted, negative impacts also are possible, if only for a limited time period after dam removal. According to AASHTO research, removal of St. Johns Dam (a 7-foot-high, 150-foot-long concrete dam located on the Sandusky River in Seneca County, Ohio) eliminated a public safety hazard and improved fish and wildlife habitat and water quality. In addition to the drowning hazard of low-head dams, USACE cited numerous ecological benefits to the Olentangy River as evidence to support removal of the 5th Avenue low-head dam in Columbus, Ohio. Built in 1935, the 470-foot-wide, 8-foot-high dam provided a source of cooling water for a power plant.

Conclusion

Low-head dams are known as drowning machines because of the numerous drowning deaths caused by the dangerous flow patterns created at the base of the dam. As prevalent features of our nations infrastructure, civil engineers need to be aware of the risks to the public these structures present. By either removing the structure or retrofitting the spillway, the threat to public safety can be eliminated.




Figure 1: A drowned hydraulic jump at a low-head dam creates hazardous flow conditions that can trap even the strongest swimmers.
Credit: Hyung-Jung Chang




Figure 2:
Four hydraulic conditions can occur at low-head dams. The drowned hydraulic jump creates the hazardous "hydraulic" responsible for many drowning deaths.
Credit: Hyung-Jung Chang












A fatal history

The Glen Palmer Dam, located in Yorkville, Ill., on the Fox River is a low-head dam with a long history of fatalities. The original mill dam was built in the 19th century; the current dam was constructed in 1960. The dam has a modified ogee crest with a spillway length of 530 feet and a height of approximately 5 feet. Constructed with no riverbed protection, a scour hole formed at the base of the dam, creating a condition where the hydraulic jump was submerged for all tail water depths.

In 1976, concern over the number of deaths prompted local officials to request a state evaluation of the dam. In response to the discovery of the scour hole, riprap with an equivalent diameter of 2 feet was placed in the scour hole in an attempt to eliminate the hydraulic. However, a hydrographic survey in 1991 showed that the riprap immediately at the base of the dam had been scoured out, forming a new hole. Although smaller than the original, the new scour hole was sufficient to again lead to the formation of a hydraulic.

In 1996, University of Illinois researchers conducted a study to determine the best method to retrofit the dam. A physical model of the Glen Palmer Dam was constructed to better understand the processes that led to formation of the original scour hole and scouring of the riprap placed in 1976, and to determine the best method to retrofit the dam to prevent formation of the hydraulic. It was determined that a four-stepped structure would eliminate hydraulics that could entrap a person at the base of the dam.

The Illinois Department of Natural Resources (IDNR) evaluated multiple alternatives to decrease the hazards associated with the dam, including various retrofits and complete removal of the dam. Full dam removal was the alternative preferred by IDNR, but local officials preferred a retrofit alternative. A low-head dam may be a signature structure for a town and can provide many benefits to an area. The alternative selected was to retrofit the dam by adding four reinforced concrete steps on the downstream face of the dam. The estimated cost of the project is $6.5 million, including construction of several bypasses. A canoe bypass will be constructed to allow safe passage through the dam by boaters. A fish bypass will also be constructed to remove a migration barrier for fish and improve stream ecology.

Refrence:
civilnews

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در پنجشنبه سوم اسفند 1385 و ساعت 18:2 |

بدنه سد

مشخصات بدنه سد

نوع : خاكي با هسته رسي
حجم كل بدنه سد : 5/32 ميليون مترمكعب
تراز تاج سد : 234 متر از سطح دريا
ارتفاع سد از پي : 127 متر
طول تاج سد : 3030 متر
عرض تاج سد : 12 متر
حداكثر عرض سد در پي : 1100 متر
حجم مصالح پوسته : 6/19 ميليون مترمكعب
حجم مصالح هسته: 65/3 ميليون متر مكعب
حجم خاكبرداري بدنه و سرريز : 15/9 ميليون مترمكعب
شيب پوسته بالادست از رقوم 234 تاج سد با شيب 25/2 : 1 تا رقوم 192 و در اين رقوم برمي به عرض 10 متر ايجاد و سپس با شيب 25/2: 1 تا رقوم 163 و در اين رقوم برمي بطول 30 متر و سپس با شيب 5/2 : 1 كه شيب پوسته بالادست فرازبند مي باشد به پي مي رسد. (قابل ذكر است كه پوسته بالادست از رقوم 234 تا رقوم 192 داراي پوشش ريپ راپ و از رقوم 192 تا 163 و همچنين تا رقوم 140 داراي پوشش خاك سيمان ميباشد)
شيب پوسته پايين دست بدنه در مقطع عرضي كيلومتر 400+1 از رقوم 234 تاج سد با شيب 8/1 : 1 تا رقوم 200 و در همين رقوم برمي به عرض 5 متر سپس با همين شيب تا رقوم 170 به برمي به عرض 84 متر و سپس با شيب 8/1:1 تا رقوم 160 و 135 كه بترتيب به دو برم به عرضهاي 14 و 75 متر خواهد رسيد و سپس تا انتهاي پنجه بدنه سد با شيب 1:2 به رقوم 116 مي رسد.
    

   سيستم انحراف آب        

سيستم انحراف آب سد كرخه شامل يك آبراهه بتني چهار دهانه (كالورت)، سازه هاي آبگير ورودي، حوضچه آرامش انتهائي، پيش فرازبند، فراز بند و نشيب بند مي باشد

 

پيش فرازبند و فرازبند

به منظور ممانعت از تأثير مستقيم آب در فصول سيلابي رودخانه در دوران اجراي بدنه اصلي سد، مي بايست قسمتهاي بالا دست و پائين دست محل اجراي سد توسط فرازبند و نشيب بند مسدود گرديده تا محوطه بين اين دو خشك و سازه اصلي اجرا گردد. از آنجا كه فرازبند سد كرخه نهايتا جزئي از بدنه اصلي سد خواهد شد، از يك پيش فراز بند استفاده شده است تا فرازبند نيز در محيط خشك و با مشخصات فني مناسب اجرا گردد.
رقوم تاج پيش فرازبند ، براي سيلاب با دوره بازگشت 20 ساله در دوره خشك، معادل دبي حداكثر 860 مترمكعب در ثانيه، در تراز 5/122 متر از سطح دريا طراحي شده است.
طراحي فرازبند سيستم انحراف كرخه براي سيلاب با دوره بازگشت 100 ساله (m3/s 7240) در رقوم 163 بوده كه در اين رقوم بخشي از سيل 100 ساله (حدود m3/s 3680) قادر به عبور از داخل گالريهاي انحراف مي باشد و باقيمانده آن در درياچه فرازبند مستهلك ميگردد


   

مشخصات فرازبند

- طول : 950 متر
- حجم بدنه : 5/4 ميليون متر مكعب
- عرض تاج : 20 متر
- بيشترين عرض در پي: 495 متر
- ارتفاع از كف رودخانه : 52 متر
- حداكثر حجم ذخيره : 433 ميليون مترمكعب


نشيب بند

براساس منحني دبي - اشل رودخانه براي دبي 150 مترمكعب در ثانيه ، سطح آب در پايين دست نشيب بند در رقوم 115 متر و براي دبي سيل 4570 مترمكعب در ثانيه سطح آب در رقوم 5/120 متر و بنا براين رقوم تاج نشيب بند 5/121 متر از سطح دريا در نظر قرار گرفته شده است.

كالورت انحراف آب

عمليات انحراف آب از مسير اوليه خود معمولا اولين اقدامي است كه در پروژه هاي سد سازي به عمل مي آيد. در سد مخزني كرخه براي انحراف آب، استفاده از يك آبراهه بتني (كالورت)و چهار دهانه بهترين روش شناخته شده است. مشخصات اين آبراهه بتني به شرح ذيل ميباشد:
- شكل: چهار دهانه با مقطع هشت ضلعي
- ابعاد هر دهانه : 5/10×5 (ارتفاع × عرض) متر
- طول : 790 متر (با احتساب سازه هاي ورودي و خروجي)
- نوع پوشش : بتن مسلح
- حجم خاكبرداري : حدود 5/1 ميليون مترمكعب
- حجم بتن مصرفي : 223 هزار مترمكعب
- تراز كف دهانه ورودي: 113 متر از سطح دريا
- تراز كف حوضچه آرامش: 100 متر از سطح دريا
- ظرفيت تخليه : 3680 مترمكعب در ثانيه در تراز 70/161 متر از سطح دريا (قبل از تبديل به تخليه كننده عمقي)

 

سازه ورودي

سازه ورودي آبراهه سيستم انحراف، بطول 32 و عرض 6/30 متر شامل چهار دهانه آبگير، برج آبگير، شيار دريچه ها و دريچه هاي انسداد ميباشد.
براي انسداد مسير آب در دهانه هاي اول و دوم كالورت، از دو دريچه انسداد رأس (Bulk head Gate) هر يك به وزن 32 تن، و براي انسداد مسير آب در دهانه سوم از يك دريچه چرخ ثابت (Fixed-wheel Gate) به وزن 62 تن و براي انسداد مسير آب در دهانه چهارم از يك دريچه غلطكي (Roller Gate) به وزن 82 تن استفاده شده است.
براي بالابردن قطعات و جايگذاري دريچه هاي كالورت از يك جرثقيل دروازه اي طره دار (Gantry Crane) به ظرفيت 120 تن كه در تراز تاج برج آبگير (160 متر)، نصب شده بود استفاده شده است. جرثقيل مزبور پس از آبگيري و انسداد دائم دريچه ها، از محل خود دمونتاژ گرديد.
در قسمت فوقاني برج آبگير، مجاري و پنجره هائي در نظر گرفته شده است كه پس از تبديل كالورت به تخليه كننده عمقي، از آنها به عنوان مسيرهاي ورود آب به تخليه كننده، استفاده ميشود.


سازه خروجي

جهت استهلاك انرژي آب خروجي از كالورت، در انتهاي آن حوضچه آرامشي به عرض 35، طول 5/128 و تراز كف 100 متر نسبت به سطح دريا احداث شده است.
در خروجي هر يك از آبراهه ها نيز شيارهائي براي نصب دريچه هاي استاپ لاگ تعبيه شده است تا در مواقع لازم بتوان با نصب دريچه ها از بازگشت آب به داخل آبراهه ها جلوگيري كرد. براي اين منظور از سه سري دريچه استاپ لاگ استفاده ميشود.
 

تخليه كننده عمقي

از مجاري كالورت انحراف در زمان بهره برداري به عنوان تخليه كننده عمقي استفاده ميشود. بدينمنظور در 50 متر مياني هر يك از آبراهه هاي اول، دوم و سوم كالورت انحراف و لوله و شير آلاتي نصب شده است كه ضمن محدود كردن سطح مقطع عبور آب در آنها از 48 متر مربع به 14/3 متر مربع، مجموع دبي خروجي آنها را به 360 متر مكعب در ثانيه (در تراز نرمال مخزن) محدود كرده اند.
دهانه چهارم كالورت انحراف نيز بطور كامل مسدود شده و به عنوان راه دسترسي به موقعيت تخليه كننده و شير آلات دهانه هاي ديگر استفاده ميشود.
در سيستم تخليه كننده براي كنترل دبي آب خروجي از دو دريچه اضطراري و سرويس استفاده ميشود كه هر يك بوسيله سرووموتوري به قدرت 175 تن باز و بسته ميشوند.

 

سيستم آب بندي پي

به منظور نفوذ ناپذير نمودن پي و جلوگيري از زه آب، در پي سد ديواره يا غشائي نفوذ ناپذير اجرا ميگردد. به علت هزينه زياد حفاري و تزريق نا پذيري پي سد كرخه و براي آب بندي مطمئن تر پي، بجاي اجراي پرده آب بند، از ديوار آب بند با بتن پلاستيك استفاده شده است.
اين ديواره آب بند كه با بدنه سد هم محور ميباشد، در زير پي و در مركز هسته رسي اجرا شده است. ساير مشخصات ديوار آب بند به شرح ذيل ميباشد:
- طول ديواره : 2930 متر
- عرض ديواره : 80 /0 تا 1 متر
- حجم كل بتن ديواره : 147370 مترمكعب
- حداقل عمق : 18 متر
- حداكثر عمق : 78 متر

بدليل اهميت تكيه گاه چپ سد و قرارگيري نيروگاه در اين منطقه و با توجه به تأثيري آبگيري و تراوش در لايه هاي مختلف كنگلومرائي، جهت محافظت و پايداري شيبهاي محدوده نيروگاه و كاهش تراوشات، اجراي ديوار آب بند در شرق نيروگاه در نظر گرفته شد. جهت اتصال اين ديوار آب بند به ديوار آب بند اصلي سد، از پرده تزريق در گالري دسترسي كيلومتر 950+0 استفاده ميشود و بدينوسيله عملا جلوي نفوذ آب به محدوده نيروگاه گرفته خواهد شد.


مشخصات ديوار آب بند شرق نيروگاه
طول : حدود 750 متر
تعداد پانل : حدود 300
عمق ديواره : 20 تا 70 متر
حجم تقريبي بتن ديواره : 30 هزار متر مكعب

 

گالري بازرسي پی

بمنظور دسترسي به پي بدنه واقع در زير هسته رسي، ديوار آب بند، رفتار نگاري ديوار آب بند و برطرف نمودن نقاط ضعف احتمالي در دوران بهره‌برداري، يك گالري بتني به فاصله كمي از ديوار آب بند و در پائين دست آن طراحي و ساخته شده است.
موارد استفاده اين گالري عبارتند از:
- امكان رفتار نگاري و اطلاع از فشار پيزومتري آب در لايه هاي مختلف زير پي سد
- امكان افزايش عمق و يا ترميم آب بندي پي سد
- امكان رفتار نگاري و كنترل نشست پي سد
- امكان زهكش نمودن و كاهش دادن فشار آب هر يك از لايه هاي زمين شناسي زير پي سد
- امكان بازرسي و مشاهده ظاهري وضعيت زير پي

مشخصات گالري بازرسي
- موقعيت: زير هسته رسي به فاصله 5/7 متر، از محور ديوار آب بندپی در پائين دست
- ابعاد: 2/3*6/2 (ارتفاع*عرض) متر
- طول گالري بازرسي: حدود 1300 متر
- تعداد گالري هاي دسترسي: سه عدد به ترتيب در كيلومترهاي 950+0 و 450+1 و 160+2
- طول گالريهاي دسترسي: جمعاً 465 متر
- حجم كل بتن ريزي: 46000 متر مكعب

ابزار دقيق

ابزاردقيق در تاسيسات وپروژه‌هاي حساس و مهم همچون سدهاي بزرگ نقش شريانهاي اطلاعاتي و آگاه‌كننده از عكس‌العمل‌ها و رفتارهاي اين سازه‌ها در برابر شرايط مختلف بارگذاري در مراحل ساخت و بهره‌برداري را بر عهده دارند. به همین منظور برای بررسي رفتار پي و بدنه سد کرخه در حين اجرا و علی الخصوص در زمان بهره برداري، از نقطه نظر فشار منفذي آب، فشار خاك، نشت ها و انحرافات احتمالي بدنه، از نهصد وبیست قطعه ابزار دقيق استفاده شده است.ابزار فوق در 23 مقطع از بدنه و متناسب با وضعيت پي و ارتفاع سد توزيع شده اند.

نقشه مقطع طولي سد بهمراه موقعيت مقاطع 23 گانه ابزار دقیق

تعریف علائم و مشخصات

جدول توزيع آرايش ابزارها در مقاطع مختلف

جداول مشخصات و مختصات ابزارهاي دقيق در :
مقطع (1-1)– (ST. 0+500)   به همراه نقشه های مربوطه 1 و 2
 

 

سرريز

مشخصات سرريز

با در نظر گرفتن پارامترهائي از قبيل ارتفاع سد، حجم مخزن، نوع سد و اهميت آن در تأمين نيازهاي كشاورزي، توليد انرژي برقابي، موقعيت قرارگيري سد نسبت به مناطق مسكوني پائين دست و خسارات اقتصادي و اجتماعي ناشي از شكست سد، سرريز سد كرخه براي تخليه مطمئن حداكثر سيلاب محتمل (P.M.F) و با در نظر گرفتن ارتفاع آزاد مناسب طراحي گرديده است. مشخصات اين سرريز به شرح ذيل ميباشد:

نوع : اوجي با شوت دريچه دار
موقعيت : جناح راست بدنه
ظرفيت تخليه : 18260 متر مكعب در ثانيه (در حالت وقوع سيلاب P.M.F)
طول كل سرريز: 1118 متر (با احتساب طول حوضچه آرامش و كانال خروجي)
عرض سرريز: 110 متر (بدون احتساب پايه هاي مياني 90 متر)
طول حوضچه آرامش : 164 متر
عرض حوضچه آرامش: 110 متر
بار آب طراحي اوجي سرريز : 17 متر
تراز آستانه سرريز: 209 متر از سطح دريا
حجم خاكبرداري : 5/5 ميليون مترمكعب
حجم بتن مصرفي : 758 هزار متر مكعب

بخشهای مختلف سرريز

کانال تقرب

طول اين کانال حدود 90 متر و تراز کف آن 201 متر از سطح دريا در نظر گرفته شده است. اين کانال وظيفه هدايت آب به سرريز را به عهده دارد.

سازه ورودي

سازه ورودي سرريز يك سازه بتني حجيم به ابعاد 59×110 متر مي باشد كه شامل اوجي سرريز ، پايه هاي مياني و كناري، دريچه هاي قطاعي و تعميراتي، پل دسترسي در تاج سد، پل جرثقيل دروازه اي و تجهيزات هيدرومكانيكي مانور دريچه‌ها مي باشد.
تاج سازه ورودي سرريز در تراز 209 متر از سطح دريا قرار دارد كه نسبت به رقوم كانال سرريز (تراز 201 از سطح دريا) داراي اختلاف ارتفاع 8 متر مي باشد.
رويه بالادست تاج سرريز با شيب 1:1 و عرض پايه هاي مياني سرريز معادل 4 متر مد نظر قرار گرفته است.
جهت كنترل عبور آب از سرريز از شش سري دريچه قطاعي استفاده ميشود كه هر يك داراي 18 متر ارتفاع ، 15 متر عرض، 22 متر شعاع و 170 تن وزن ميباشند و در نوع خود از بزرگترين دريچه هاي قطاعي ساخته شده در ايران ميباشند. عملكرد هر دريچه قطاعي توسط دو سرووموتور هر يك به ظرفيت 126 تن و با كورس 11 متر انجام ميشود.
جهت تعميرات دريچه هاي قطاعي نيز از 4 قطعه دريچه استاپ لاگ استفاده ميشود كه هريك داري 15 متر عرض، 3 متر ارتفاع و 30 تن وزن ميباشند عمل جابجائي و جايگذاري دريچه هاي استاپ لاگ با استفاده از يك جرثقيل دروازه اي 35 تن و با طول ريل 130 متر استفاده ميشود.
 

شوت 

شوت سرريز با طولی حدود 600 متر ، از دو دهانه 54 متری که توسط يک ديوار ميانی به ضخامت 2 متر از يکديگر جدا شده اند، تشکيل شده است.
اين شوت ، در 170 متر اوليه با شيب طولی معادل 25 درصد و در 320 متر بعدی با شيب طولی معادل 5 درصد و در انتها با قوس سهموی محدب به طول تقريبی 100 متر، تا نقطه اتصال به حوضچه آرامش ادامه مي يابد.
برای جلوگيری از بروز پديده کاويتاسيون در شوت، از سه هواده در ايستگاههای 230 (محل اتصال شوت 25% به 5% ) ، 550 (محل اتصال شوت 5% به سهمی ) و 614 (در طول قوس سهمی) استفاده شده است.

 

سيستم استهلاك انرژي و مشخصات آن ( حوضچه آرامش )

جهت استهلاك مطمئن انرژي جريان خروجي از حوضچه آرامش استفاده شده است . حوضچه آرامش از نوع U.S.B.R نوع يك مي باشد. رقوم كف حوضچه آرامش با توجه به ارتفاع ثانويه پرش هيدروليكي و رقوم سطح آب پاياب ، در تراز 95 متر از سطح دريا در نظر گرفته شده است . طول حوضچه آرامش معادل 164 متر و عرض حوضچه برابر 110 متر در نظر گرفته شده است . در قسمت انتهايي ، كف حوضچه با شيب 1:5 (V:H) از رقوم 95 متر در طول 65 متر به تراز 108 متر مي رسد. رقوم تاج ديواره هاي كناري حوضچه بر اساس حداكثر رقوم سطح آب در حال وقوع سيل 1000 ساله با احتساب ارتفاع آزاد معادل تراز 5/122 متر از سطح دريا در نظر گرفته شده است.
 

منابع قرضه و مشخصات آن

 

منبع قرضه

سطح منبع قرضه

(كيلومتر مربع)

عمق منبع قرضه

(متر)

فاصله تا ساختگاه سد

(كيلومتر)

مقدار حجم مفيد

(ميليون متر مكعب)

نوع مصالح

 

محل استفاده

* درشت دانه

G1

4

10-5

8-4

20

GW-GP

پوسته، زهكش، فيلترها، لايه هاي انتقالي و مصالح بتن

G2

8/0

متوسط 2

14-11

75/1

GW-GP و مقداري GC

G3

8

متوسط 3

12-9

5/2

GW-GP

** ريزدانه

C1

5/2

5-3

13-10

2/6

گل سنگ هوا زده CH

هسته رسي سد

معدن چناره

 

 

57

 

سنگ آهك

ريپ رپ شيرواني بالا دست

ملاحظات:

GP = شن ماسه دار با دانه بندي نا مطلوب                                 GC = شن ماسه دار مخلوط با خاك رس

GW = شن ماسه دار با دانه بندي مطلوب                                                   CH = رس غير آلي با درجه خميري زياد

* بر پايه نتايج آزمايشات اين مصالح جهت تراكم مساعد ميباشند و بيشينه دانسيته خشك آنها بيش از ((g/cm3  08/2 ميباشد.

** نتايج آزمايشات تراكم ناپذيري برجا، نشان ميدهد امكان استفاده از اين مصالح بعنوان هسته رسي وجود دارد.

بدنه سد

مشخصات بدنه سد

نوع : خاكي با هسته رسي
حجم كل بدنه سد : 5/32 ميليون مترمكعب
تراز تاج سد : 234 متر از سطح دريا
ارتفاع سد از پي : 127 متر
طول تاج سد : 3030 متر
عرض تاج سد : 12 متر
حداكثر عرض سد در پي : 1100 متر
حجم مصالح پوسته : 6/19 ميليون مترمكعب
حجم مصالح هسته: 65/3 ميليون متر مكعب
حجم خاكبرداري بدنه و سرريز : 15/9 ميليون مترمكعب
شيب پوسته بالادست از رقوم 234 تاج سد با شيب 25/2 : 1 تا رقوم 192 و در اين رقوم برمي به عرض 10 متر ايجاد و سپس با شيب 25/2: 1 تا رقوم 163 و در اين رقوم برمي بطول 30 متر و سپس با شيب 5/2 : 1 كه شيب پوسته بالادست فرازبند مي باشد به پي مي رسد. (قابل ذكر است كه پوسته بالادست از رقوم 234 تا رقوم 192 داراي پوشش ريپ راپ و از رقوم 192 تا 163 و همچنين تا رقوم 140 داراي پوشش خاك سيمان ميباشد)
شيب پوسته پايين دست بدنه در مقطع عرضي كيلومتر 400+1 از رقوم 234 تاج سد با شيب 8/1 : 1 تا رقوم 200 و در همين رقوم برمي به عرض 5 متر سپس با همين شيب تا رقوم 170 به برمي به عرض 84 متر و سپس با شيب 8/1:1 تا رقوم 160 و 135 كه بترتيب به دو برم به عرضهاي 14 و 75 متر خواهد رسيد و سپس تا انتهاي پنجه بدنه سد با شيب 1:2 به رقوم 116 مي رسد.
  

    سيستم انحراف آب 

    سيستم انحراف آب سد كرخه شامل يك آبراهه بتني چهار دهانه (كالورت)، سازه هاي آبگير ورودي، حوضچه آرامش انتهائي، پيش فرازبند، فراز بند و نشيب بند مي باشد

پيش فرازبند و فرازبند

به منظور ممانعت از تأثير مستقيم آب در فصول سيلابي رودخانه در دوران اجراي بدنه اصلي سد، مي بايست قسمتهاي بالا دست و پائين دست محل اجراي سد توسط فرازبند و نشيب بند مسدود گرديده تا محوطه بين اين دو خشك و سازه اصلي اجرا گردد. از آنجا كه فرازبند سد كرخه نهايتا جزئي از بدنه اصلي سد خواهد شد، از يك پيش فراز بند استفاده شده است تا فرازبند نيز در محيط خشك و با مشخصات فني مناسب اجرا گردد.
رقوم تاج پيش فرازبند ، براي سيلاب با دوره بازگشت 20 ساله در دوره خشك، معادل دبي حداكثر 860 مترمكعب در ثانيه، در تراز 5/122 متر از سطح دريا طراحي شده است.
طراحي فرازبند سيستم انحراف كرخه براي سيلاب با دوره بازگشت 100 ساله (m3/s 7240) در رقوم 163 بوده كه در اين رقوم بخشي از سيل 100 ساله (حدود m3/s 3680) قادر به عبور از داخل گالريهاي انحراف مي باشد و باقيمانده آن در درياچه فرازبند مستهلك ميگردد


   

مشخصات فرازبند

- طول : 950 متر
- حجم بدنه : 5/4 ميليون متر مكعب
- عرض تاج : 20 متر
- بيشترين عرض در پي: 495 متر
- ارتفاع از كف رودخانه : 52 متر
- حداكثر حجم ذخيره : 433 ميليون مترمكعب


نشيب بند

براساس منحني دبي - اشل رودخانه براي دبي 150 مترمكعب در ثانيه ، سطح آب در پايين دست نشيب بند در رقوم 115 متر و براي دبي سيل 4570 مترمكعب در ثانيه سطح آب در رقوم 5/120 متر و بنا براين رقوم تاج نشيب بند 5/121 متر از سطح دريا در نظر قرار گرفته شده است.

كالورت انحراف آب

عمليات انحراف آب از مسير اوليه خود معمولا اولين اقدامي است كه در پروژه هاي سد سازي به عمل مي آيد. در سد مخزني كرخه براي انحراف آب، استفاده از يك آبراهه بتني (كالورت)و چهار دهانه بهترين روش شناخته شده است. مشخصات اين آبراهه بتني به شرح ذيل ميباشد:
- شكل: چهار دهانه با مقطع هشت ضلعي
- ابعاد هر دهانه : 5/10×5 (ارتفاع × عرض) متر
- طول : 790 متر (با احتساب سازه هاي ورودي و خروجي)
- نوع پوشش : بتن مسلح
- حجم خاكبرداري : حدود 5/1 ميليون مترمكعب
- حجم بتن مصرفي : 223 هزار مترمكعب
- تراز كف دهانه ورودي: 113 متر از سطح دريا
- تراز كف حوضچه آرامش: 100 متر از سطح دريا
- ظرفيت تخليه : 3680 مترمكعب در ثانيه در تراز 70/161 متر از سطح دريا (قبل از تبديل به تخليه كننده عمقي)

 

 

سازه ورودي

سازه ورودي آبراهه سيستم انحراف، بطول 32 و عرض 6/30 متر شامل چهار دهانه آبگير، برج آبگير، شيار دريچه ها و دريچه هاي انسداد ميباشد.
براي انسداد مسير آب در دهانه هاي اول و دوم كالورت، از دو دريچه انسداد رأس (Bulk head Gate) هر يك به وزن 32 تن، و براي انسداد مسير آب در دهانه سوم از يك دريچه چرخ ثابت (Fixed-wheel Gate) به وزن 62 تن و براي انسداد مسير آب در دهانه چهارم از يك دريچه غلطكي (Roller Gate) به وزن 82 تن استفاده شده است.
براي بالابردن قطعات و جايگذاري دريچه هاي كالورت از يك جرثقيل دروازه اي طره دار (Gantry Crane) به ظرفيت 120 تن كه در تراز تاج برج آبگير (160 متر)، نصب شده بود استفاده شده است. جرثقيل مزبور پس از آبگيري و انسداد دائم دريچه ها، از محل خود دمونتاژ گرديد.
در قسمت فوقاني برج آبگير، مجاري و پنجره هائي در نظر گرفته شده است كه پس از تبديل كالورت به تخليه كننده عمقي، از آنها به عنوان مسيرهاي ورود آب به تخليه كننده، استفاده ميشود.

 

سازه خروجي

جهت استهلاك انرژي آب خروجي از كالورت، در انتهاي آن حوضچه آرامشي به عرض 35، طول 5/128 و تراز كف 100 متر نسبت به سطح دريا احداث شده است.
در خروجي هر يك از آبراهه ها نيز شيارهائي براي نصب دريچه هاي استاپ لاگ تعبيه شده است تا در مواقع لازم بتوان با نصب دريچه ها از بازگشت آب به داخل آبراهه ها جلوگيري كرد. براي اين منظور از سه سري دريچه استاپ لاگ استفاده ميشود.

 

 

تخليه كننده عمقي

از مجاري كالورت انحراف در زمان بهره برداري به عنوان تخليه كننده عمقي استفاده ميشود. بدينمنظور در 50 متر مياني هر يك از آبراهه هاي اول، دوم و سوم كالورت انحراف و لوله و شير آلاتي نصب شده است كه ضمن محدود كردن سطح مقطع عبور آب در آنها از 48 متر مربع به 14/3 متر مربع، مجموع دبي خروجي آنها را به 360 متر مكعب در ثانيه (در تراز نرمال مخزن) محدود كرده اند.
دهانه چهارم كالورت انحراف نيز بطور كامل مسدود شده و به عنوان راه دسترسي به موقعيت تخليه كننده و شير آلات دهانه هاي ديگر استفاده ميشود.
در سيستم تخليه كننده براي كنترل دبي آب خروجي از دو دريچه اضطراري و سرويس استفاده ميشود كه هر يك بوسيله سرووموتوري به قدرت 175 تن باز و بسته ميشوند.

 

سيستم آب بندي پي

به منظور نفوذ ناپذير نمودن پي و جلوگيري از زه آب، در پي سد ديواره يا غشائي نفوذ ناپذير اجرا ميگردد. به علت هزينه زياد حفاري و تزريق نا پذيري پي سد كرخه و براي آب بندي مطمئن تر پي، بجاي اجراي پرده آب بند، از ديوار آب بند با بتن پلاستيك استفاده شده است.
اين ديواره آب بند كه با بدنه سد هم محور ميباشد، در زير پي و در مركز هسته رسي اجرا شده است. ساير مشخصات ديوار آب بند به شرح ذيل ميباشد:
- طول ديواره : 2930 متر
- عرض ديواره : 80 /0 تا 1 متر
- حجم كل بتن ديواره : 147370 مترمكعب
- حداقل عمق : 18 متر
- حداكثر عمق : 78 متر

بدليل اهميت تكيه گاه چپ سد و قرارگيري نيروگاه در اين منطقه و با توجه به تأثيري آبگيري و تراوش در لايه هاي مختلف كنگلومرائي، جهت محافظت و پايداري شيبهاي محدوده نيروگاه و كاهش تراوشات، اجراي ديوار آب بند در شرق نيروگاه در نظر گرفته شد. جهت اتصال اين ديوار آب بند به ديوار آب بند اصلي سد، از پرده تزريق در گالري دسترسي كيلومتر 950+0 استفاده ميشود و بدينوسيله عملا جلوي نفوذ آب به محدوده نيروگاه گرفته خواهد شد.

مشخصات ديوار آب بند شرق نيروگاه
طول : حدود 750 متر
تعداد پانل : حدود 300
عمق ديواره : 20 تا 70 متر
حجم تقريبي بتن ديواره : 30 هزار متر مكعب

 

گالري بازرسي پی

بمنظور دسترسي به پي بدنه واقع در زير هسته رسي، ديوار آب بند، رفتار نگاري ديوار آب بند و برطرف نمودن نقاط ضعف احتمالي در دوران بهره‌برداري، يك گالري بتني به فاصله كمي از ديوار آب بند و در پائين دست آن طراحي و ساخته شده است.
موارد استفاده اين گالري عبارتند از:
- امكان رفتار نگاري و اطلاع از فشار پيزومتري آب در لايه هاي مختلف زير پي سد
- امكان افزايش عمق و يا ترميم آب بندي پي سد
- امكان رفتار نگاري و كنترل نشست پي سد
- امكان زهكش نمودن و كاهش دادن فشار آب هر يك از لايه هاي زمين شناسي زير پي سد
- امكان بازرسي و مشاهده ظاهري وضعيت زير پي


مشخصات گالري بازرسي
- موقعيت: زير هسته رسي به فاصله 5/7 متر، از محور ديوار آب بندپی در پائين دست
- ابعاد: 2/3*6/2 (ارتفاع*عرض) متر
- طول گالري بازرسي: حدود 1300 متر
- تعداد گالري هاي دسترسي: سه عدد به ترتيب در كيلومترهاي 950+0 و 450+1 و 160+2
- طول گالريهاي دسترسي: جمعاً 465 متر
- حجم كل بتن ريزي: 46000 متر مكعب

ابزار دقيق

ابزاردقيق در تاسيسات وپروژه‌هاي حساس و مهم همچون سدهاي بزرگ نقش شريانهاي اطلاعاتي و آگاه‌كننده از عكس‌العمل‌ها و رفتارهاي اين سازه‌ها در برابر شرايط مختلف بارگذاري در مراحل ساخت و بهره‌برداري را بر عهده دارند. به همین منظور برای بررسي رفتار پي و بدنه سد کرخه در حين اجرا و علی الخصوص در زمان بهره برداري، از نقطه نظر فشار منفذي آب، فشار خاك، نشت ها و انحرافات احتمالي بدنه، از نهصد وبیست قطعه ابزار دقيق استفاده شده است.ابزار فوق در 23 مقطع از بدنه و متناسب با وضعيت پي و ارتفاع سد توزيع شده اند.

نقشه مقطع طولي سد بهمراه موقعيت مقاطع 23 گانه ابزار دقیق

تعریف علائم و مشخصات

جدول توزيع آرايش ابزارها در مقاطع مختلف

جداول مشخصات و مختصات ابزارهاي دقيق در :
مقطع (1-1)– (ST. 0+500)   به همراه نقشه های مربوطه 1 و 2
 

 

سرريز

مشخصات سرريز

با در نظر گرفتن پارامترهائي از قبيل ارتفاع سد، حجم مخزن، نوع سد و اهميت آن در تأمين نيازهاي كشاورزي، توليد انرژي برقابي، موقعيت قرارگيري سد نسبت به مناطق مسكوني پائين دست و خسارات اقتصادي و اجتماعي ناشي از شكست سد، سرريز سد كرخه براي تخليه مطمئن حداكثر سيلاب محتمل (P.M.F) و با در نظر گرفتن ارتفاع آزاد مناسب طراحي گرديده است. مشخصات اين سرريز به شرح ذيل ميباشد:

نوع : اوجي با شوت دريچه دار
موقعيت : جناح راست بدنه
ظرفيت تخليه : 18260 متر مكعب در ثانيه (در حالت وقوع سيلاب P.M.F)
طول كل سرريز: 1118 متر (با احتساب طول حوضچه آرامش و كانال خروجي)
عرض سرريز: 110 متر (بدون احتساب پايه هاي مياني 90 متر)
طول حوضچه آرامش : 164 متر
عرض حوضچه آرامش: 110 متر
بار آب طراحي اوجي سرريز : 17 متر
تراز آستانه سرريز: 209 متر از سطح دريا
حجم خاكبرداري : 5/5 ميليون مترمكعب
حجم بتن مصرفي : 758 هزار متر مكعب

بخشهای مختلف سرريز

کانال تقرب

طول اين کانال حدود 90 متر و تراز کف آن 201 متر از سطح دريا در نظر گرفته شده است. اين کانال وظيفه هدايت آب به سرريز را به عهده دارد.

سازه ورودي

سازه ورودي سرريز يك سازه بتني حجيم به ابعاد 59×110 متر مي باشد كه شامل اوجي سرريز ، پايه هاي مياني و كناري، دريچه هاي قطاعي و تعميراتي، پل دسترسي در تاج سد، پل جرثقيل دروازه اي و تجهيزات هيدرومكانيكي مانور دريچه‌ها مي باشد.
تاج سازه ورودي سرريز در تراز 209 متر از سطح دريا قرار دارد كه نسبت به رقوم كانال سرريز (تراز 201 از سطح دريا) داراي اختلاف ارتفاع 8 متر مي باشد.
رويه بالادست تاج سرريز با شيب 1:1 و عرض پايه هاي مياني سرريز معادل 4 متر مد نظر قرار گرفته است.
جهت كنترل عبور آب از سرريز از شش سري دريچه قطاعي استفاده ميشود كه هر يك داراي 18 متر ارتفاع ، 15 متر عرض، 22 متر شعاع و 170 تن وزن ميباشند و در نوع خود از بزرگترين دريچه هاي قطاعي ساخته شده در ايران ميباشند. عملكرد هر دريچه قطاعي توسط دو سرووموتور هر يك به ظرفيت 126 تن و با كورس 11 متر انجام ميشود.
جهت تعميرات دريچه هاي قطاعي نيز از 4 قطعه دريچه استاپ لاگ استفاده ميشود كه هريك داري 15 متر عرض، 3 متر ارتفاع و 30 تن وزن ميباشند عمل جابجائي و جايگذاري دريچه هاي استاپ لاگ با استفاده از يك جرثقيل دروازه اي 35 تن و با طول ريل 130 متر استفاده ميشود.

 

شوت 

شوت سرريز با طولی حدود 600 متر ، از دو دهانه 54 متری که توسط يک ديوار ميانی به ضخامت 2 متر از يکديگر جدا شده اند، تشکيل شده است.
اين شوت ، در 170 متر اوليه با شيب طولی معادل 25 درصد و در 320 متر بعدی با شيب طولی معادل 5 درصد و در انتها با قوس سهموی محدب به طول تقريبی 100 متر، تا نقطه اتصال به حوضچه آرامش ادامه مي يابد.
برای جلوگيری از بروز پديده کاويتاسيون در شوت، از سه هواده در ايستگاههای 230 (محل اتصال شوت 25% به 5% ) ، 550 (محل اتصال شوت 5% به سهمی ) و 614 (در طول قوس سهمی) استفاده شده است.

 

سيستم استهلاك انرژي و مشخصات آن ( حوضچه آرامش )

جهت استهلاك مطمئن انرژي جريان خروجي از حوضچه آرامش استفاده شده است . حوضچه آرامش از نوع U.S.B.R نوع يك مي باشد. رقوم كف حوضچه آرامش با توجه به ارتفاع ثانويه پرش هيدروليكي و رقوم سطح آب پاياب ، در تراز 95 متر از سطح دريا در نظر گرفته شده است . طول حوضچه آرامش معادل 164 متر و عرض حوضچه برابر 110 متر در نظر گرفته شده است . در قسمت انتهايي ، كف حوضچه با شيب 1:5 (V:H) از رقوم 95 متر در طول 65 متر به تراز 108 متر مي رسد. رقوم تاج ديواره هاي كناري حوضچه بر اساس حداكثر رقوم سطح آب در حال وقوع سيل 1000 ساله با احتساب ارتفاع آزاد معادل تراز 5/122 متر از سطح دريا در نظر گرفته شده است.
 

منابع قرضه و مشخصات آن

 

منبع قرضه

سطح منبع قرضه

(كيلومتر مربع)

عمق منبع قرضه

(متر)

فاصله تا ساختگاه سد

(كيلومتر)

مقدار حجم مفيد

(ميليون متر مكعب)

نوع مصالح

 

محل استفاده

* درشت دانه

G1

4

10-5

8-4

20

GW-GP

پوسته، زهكش، فيلترها، لايه هاي انتقالي و مصالح بتن

G2

8/0

متوسط 2

14-11

75/1

GW-GP و مقداري GC

G3

8

متوسط 3

12-9

5/2

GW-GP

** ريزدانه

C1

5/2

5-3

13-10

2/6

گل سنگ هوا زده CH

هسته رسي سد

معدن چناره

 

 

57

 

سنگ آهك

ريپ رپ شيرواني بالا دست

ملاحظات:

GP = شن ماسه دار با دانه بندي نا مطلوب                                 GC = شن ماسه دار مخلوط با خاك رس

GW = شن ماسه دار با دانه بندي مطلوب                                                   CH = رس غير آلي با درجه خميري زياد

* بر پايه نتايج آزمايشات اين مصالح جهت تراكم مساعد ميباشند و بيشينه دانسيته خشك آنها بيش از ((g/cm3  08/2 ميباشد.

** نتايج آزمايشات تراكم ناپذيري برجا، نشان ميدهد امكان استفاده از اين مصالح بعنوان هسته رسي وجود دارد.

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در جمعه سیزدهم بهمن 1385 و ساعت 7:59 |



زماني كه اسپانيا براي ميزباني نمايشگاه اکسپو سال 1992 انتخاب شد، ساختن پل‌هاي جديد براي دسترسي به جزيره‌اي بزرگ ولي دورافتاده و متروك بر روي رودخانه‌‌ي Guadalquivir در Seville قسمت بزرگي از تداركات مربوط به نمايشگاه محسوب مي‌شد.
چهار پل جديد ساخته شد كه دو پل توسط كالاتراوا طراحي شده بود. پل Alamillo
بزرگترين و وسيع‌ترين آن مي‌باشد.
اين پل توسط سانتياگو كالاتراوا كه قبلاً به خاطر ساختن چندين ايستگاه و فرودگاه و پل و همچنين پل‌سازي روي رودخانه‌‌ي Guadalquivir
مشهور شده بود طراحي شده و اكنون به عنوان يك سمبل چشم‌انداز مهم و نشانه‌اي از مدنيت و هنر معماري و مهندسي محسوب مي‌شود.



پل Alamillo که يك پل سواره- پیاده رو است شهر Siville را به جزيره‌ي Cartuja
كه نمايشگاه در آن برگزار شد متصل مي‌كند.
طرح جسارت‌آميز و تحرك‌برانگيز موجود در پروژه، توجه همه را از ابتداي طراحي به پل
Alamillo
معطوف داشته است. احداث پل در يك منطقه‌ي دورافتاده‌ي شهر از اهميت اساسي در احياي ناحيه‌اي كه رو به نابودي داشت برخوردار است

طرح اصلي كالاتراوا يك جفت پل متقارن در دو طرف جزيره‌ي La Cartuja بود كه 5/1 كيلومتر از هم فاصله داشت اما در حقيقت يكي از آن‌ها ساخته شد. آنچه مسلم است نقطه قوت و برجسته طرح پل Alamillo در قرينه‌اي بودن آن است.

تنها ستون پل كه با زاويه‌اي 58 درجه‌اي به طرف بيرون رودخانه متمايل است، دهانه‌ي پل به طول 200 متر را با 13 جفت كابل نگهداري مي‌كند. اين تمايل به عقب حس حركت و مراقبت را به كل ساختار مي‌دهد و باعث مي‌شود اين قسمت يك نگهدارنده‌ي ساده‌ي ساكن به نظر نرسد. علاوه بر آن وزن و شيب آن نقش مهمي در ايجاد تعادل بين ستون و سواره‌رو ايفا كرده و تقارن ساختاري را غيرضروري مي‌سازد.

 

 

نكته‌ي مهم ديگر اينكه نيروهاي افقي ايجاد شده توسط ستون و دهانه توسط كابلهاي تحت كشش متعادل مي‌شود. بنابراين پايه‌ها تنها تحت تأثير بارهاي عمودي قرار مي‌گيرند.

این رویکرد کالاتراوا ساختار پل را شبيه يك چنگ عظيم كرده. این پل در نوع خود بی نظیر است و سازه ای مشابه آن وجود ندارد.

كالاتراوا پل را نه‌تنها به عنوان عامل ارتباطی، بلكه الماني براي منظرسازی و ایجاد نشانه شهری و عاملي محرك براي ترقي در آن منطقه در نظر گرفت. ستون سيماني و فولادي آن به عنوان يك سمبل و نشانه از شهر قديمي Seville قابل رؤيت است.

در طي نمايشگاه اکسپو 1992 ،در حقيقت ساخت جاده‌هاي جديد ، پل های متعدد از جمله پل Alamillo ، هتلها و پاركها به معرفي معماري در منطقه و ارتقاء ارزش آن كمك فراوان نمود.

اين پل به طور كامل روش معماري كالاتراوا را منعكس مي‌كند كه در جهت ابداع فرمهاي سبك هدايت شده است. فرمي كه ايده‌ي حركت و نوآوري در تكنولوژي را مي‌رساند.

منبع : سایت معماران

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در سه شنبه چهاردهم آذر 1385 و ساعت 6:29 |
 اولين جزيره مصنوعی کشور

نخستين جزيره مصنوعی کشور به وسعت يک شهرک تفريحی توريستی در آب‌های دريای خزر در استان گيلان ساخته می شود.
اين جزيره که وسعت آن حدود 9 ميليون مترمربع است به صورت کاملا دست ساخته انسان و با خاک‌ريزی در کف بستر درياچه ساخته می شود.
موافقت اصولی برای احداث اين جزيره توريستی از شورای برنامه‌ريزی استان اخذ شده و به منظور کسب تاييديه شورای عالی معماری و شهرسازی و شورای شهرسازی استان مذاکرات اوليه برای آغاز مطالعات زيست محيطی طرح با همکاری يک شرکت خارجی در حال انجام است .

احداث نمونه‌های مشابه اين قبيل جزيره‌های مصنوعی در برخی کشورها ابراز اميدواری کرد با انجام مطالعات دقيق زيست محيطی و حصول اطمينان از عدم آثار سوء طرح بر اکوسيستم درياچه، که حدود دو سال به طول می انجامد، عمليات اجرايی پروژه طی پنج تا هفت سال انجام شود.

 

 

 

 

 

 

 

 


رييس هيات مديره شرکت مهندسين مشاور فرصت و همکاران در ادامه با اشاره به موقعيت و پتانسيل استثنايی دريای خزر گيلان با توجه به جاذبه‌های طبيعی و گردشگری و وجود پل‌های ارتباطی از جمله خط هوايی «دبی - رشت» که می تواند زمينه مناسبی برای جلب گردشگران داخلی و گردشگران کشورهای آسيای ميانه و کشورهای حاشيه خليج فارس به اين شهرک گردشگری باشد، اظهار داشت: اين جزيره مصنوعی با ايده‌ای کاملا منحصر به فرد و به فرم آرم جمهوری اسلامی ايران ساخته می شود و از اين لحاظ می تواند علاوه بر جاذبه‌های گردشگری و منافع کلان اقتصادی به عنوان طرحی يونيک و نمادين برای کشور در سطح بين‌المللی مطرح شود.

وی درباره کاربردهای جزيره توريستی جمهوری اسلامی گفت: اين جزيره به معنای واقعی تصوير نوينی از زندگی در خاورميانه خواهد بود. جزيره‌ای با پارک‌های متعدد، گردشگاه‌های سرسبز، ساختمانها، منازل، باغ‌ها، فروشگاه‌ها و رستوران‌های متعدد و در کنار آن زمين‌های ورزشی و گلف که پارک‌های آبي، جنگلی و حيات وحش و آکواريوم‌های متعدد در بدنه جزيره، آن را به مکانی آرام با جاذبه‌های منحصر به فرد تبديل می کند.

مهندس فرصت درباره مراحل احداث اين جزيره مصنوعی به ايسنا گفت: مراحل اصلی پروژه شامل احياء اراضي، احداث فراساختاری و ساخت ابنيه است که فاز اول شامل انتقال و جاگذاری حدود 60 ميليون متر مکعب شن و سنگ برای ايجاد فنداسيون جزيره است که با توجه به همجواری با کوه‌های اطراف که می توانند به عنوان معدن و منبع تامين کننده شن و سنگ به کار روند، هزينه مالی و زمان اجرايی پروژه تقليل می يابد.

وی تصريح کرد: فاز دوم طرح شامل ايجاد پل‌های موضعي، پل‌های شناور، سيستم‌های جمع‌آوری آب‌های سطحی و فاضلاب، سيستم آبياري، سيستم آبکشی محلي، سيستم لوله‌کشی گاز، سيستم‌های ارتباط راه دور، سيستم آب بهداشتي، سيستم تامين برق، سيستم آب سرد، جاده‌ها و خيابان‌ها، امکانات بندری و دريايي، سيستم ضد حريق، سرويس‌های دسترسی به جزاير هلالی شکل، نقل و انتقال فراساختاري، مشخصه‌های آبی و طراحی چشم‌اندازهاست.

منبع:کلوب شهرسازی دانشگاه گیلان

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385 و ساعت 6:15 |

برخی از معماران هلندی به جای اینکه جنگ پرهزینه خود را علیه دریا ادامه دهند خانه‌هایی را طراحی کردند که حتی در مواقع سیل هم بتوان در آن زندگی کرد.

یک ضرب المثل هلندی می‌گوید: «خداوند زمین را آفرید اما هلندی‌ها، هلند را ساختند.»

به راستی باید بین جوامعی که سرزمین خود را کنار دریا به وجود آوردند تفاوت گذاشت.

بعد از طوفان کاترینا که به سیل ویرانگری در آمریکا مبدل شد، بسیاری از معماران و برنامه‌ریزان شهری به فکر چاره‌ای برای مقابله با تخریب گسترده این پدیده طبیعی افتادند.

برخی از معماران هلندی به جای اینکه جنگ پرهزینه خود را علیه دریا ادامه دهند خانه‌هایی را طراحی کردند که حتی در مواقع سیل هم بتوان در آن زندگی کرد.

ساخت خانه‌های آبی–خاکی در زمین‌های کنار ساحل دریا و مقاوم در برابر جزر و مد زیاد، یک نمونه از ایده‌های ابتکاری است.

« کوئن اولتویس » معمار این طرح ویژه می‌گوید: ”ما نوعی سازه با پویایی بالا را دوباره تعریف کردیم.“

وی که نخستین نوع خانه‌های آبی–خاکی خود را در شهر «رایس وایک» هلند می‌سازد، ادامه می‌دهد:

” ما به این نوع خانه ها «انعطاف پذیر» می‌گوییم. اگر خانه‌ای خاصیت انعطاف‌پذیر داشته باشد به این معنا است که سیل هیچ آسیبی نمی‌تواند به آن وارد کند. “

موقعیت طبیعی هلند شباهت بسیاری با «نیواورلئان» دارد چراکه پیش‌بینی می‌شود با سیلی قوی، 26 درصد کشور هلند، زیر دریا رود.

بسیاری از نقاط هلند دوباره بازسازی شده اما این حفاری‌ها، پمپاژ کردن‌ها و بازسازی‌ها هنوز هلند را در مقابل آب و هوای نامساعد و با توجه به تغییر جوی اخیر، آسیب‌پذیر نگه داشته است.

برخی از هلندی‌ها در فوریه 2005 در نخستین نوع از خانه‌های آبی-خاکی ساکن شده‌اند به طوریکه در آن تاریخ 10 خانه شناور و 34 خانه آبی- خاکی در سواحل رودخانه «میس» واقع در شهر «ماسبومل» در 100 مایلی آمستردام تکمیل و آماده تحویل شد.

با توجه به اینکه تکنیک کلاسیک ساخت و ساز در هلند بر پایه ساختارهای بتونی زیرزمینی به منظور حفاظت از سازه‌های قرار گرفته روی خاک‌های اسفنجی شکل گرفته است، خانه‌های آبی-خاکی با ساختار اسفنجی و پایه‌های بتونی تو خالی شکل گرفته است.

هنگامیکه دریا دچار جزر و مدهای شدید می‌شود این نوع خانه‌ها تا 18 پا از سطح زمین شناور می‌شوند و روی دو چوب لنگرگاهی لیز می‌خورند.

با توجه به خاصیت انعطاف پذیری و ویژگی خاص این نوع خانه‌ها لوله کشی آب، برق و گاز طبیعی هنگام شناور بودن خانه‌ها، قطع نمی‌شود.

خانه‌های شناور همانند خانه‌های قایقی هستند و خود را با میزان بالا آمدن آب تنظیم می‌کنند. همچنین با توجه به اینکه چهارفصل هستند، خود را با هر نوع آب و هوایی تطبیق می‌دهند.

تکان این خانه‌ها می‌تواند بسیار زیاد باشد اما پایه‌های لنگرگاهی تا حدودی آنها را ثابت نگه داشته است. به هرحال شما در این خانه‌ها امواج دریا را حس می‌کنید اما زیاد نیست.

اگرچه سیل یک پدیده همیشگی است اما تا کنون هلند با آب و هوای طوفانی بسیار سهمگین مواجه نشده است.

خانه‌های آبی-خاکی و شناور تنها برای مقابله با طوفان ساخته نشده‌اند بلکه چه در سردترین زمستان و چه در گرمترین تابستان، کشور هلند با نوسانات آبی بسیار زیادی مواجه است.

2ر1 میلیون جریب زمین واقع در مناطق خشکی هلند نیازمند تغییرات اساسی در مکان خود بر پایه خط سیل در 50 سال آینده هستند.

هم اکنون 15 منطقه که پیش‌بینی می‌شود روزی زیر امواج دریا قرار بگیرند شناسایی شده‌اند و اقدامات اولیه برای مقابله با این امر در حال بررسی است.

ون گوس ویلیجن مسئول پروژه می‌گوید: ” سالها صحبت از ساخت خانه‌های شناور بود ولی ما گفتیم از صحبت‌کردن دست بکشیم و درعمل ساخت خانه‌های ضد آب و ایمن را نشان دهیم. “

قبل از اینکه این معماری انقلابی در جایی امتحان شود، شهر ماسبومل در هلند دو سیل بزرگ را در سال‌های 1995 و 1997 پشت سر گذاشته بود.

پروژه بعدی اولتویس در نوامبر آینده در شهر دبی اجرا می‌شود که ساخت نوعی هتل شناور است.

هتل مدور تنها 16 پا عمق دارد و هر 6 ساعت یکبار به تمامی جهات می‌چرخد به طوریکه نماهای مختلفی از شهر در هر اتاق هتل نمایانگر است.

اولتویس می‌گوید: ” این پروژه بسیار تماشایی است و نخستین گام در راستای امکان زندگی روی آب برداشته می‌شود

منبع:سایت عمران شمال

+ نوشته شده توسط سهیل اقدامی در شنبه شانزدهم اردیبهشت 1385 و ساعت 7:17 |